UNESCO intangible cultural heritage list: Turkey
List of Authors
  • Sinan Uslu , Umit Sormaz

Keyword
  • Tourism, culture, UNESCO, intangible cultural heritage

Abstract
  • Cultural heritage transfer is a process carried out by transferring the knowledge of individual or society based on experience from the past, both materially and spiritually, to the next generation. Today, people spend most of their time at work and the rest with mass media, so that this communication between young people and their families is decreasing. Turkey is providing the cultural values within the scope of "Protection of Intangible Cultural Heritage" which today plays a very important role and provides protection and sustainability by transferring very important cultural values in the name of Turkish nation and culture. This study is a compilation study aimed to introduce cultural values in Turkey in accordance with protection under UNESCO Intangible Cultural Heritage agreement. It explains necessity for the protection of these values in terms of tourism and the benefits for sustainability.

Reference
  • 1. ARAGEM (2017). Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, Retrieved on March 21, 2017 from aragem.kulturturizm.gov.tr.
    2. Altunsabak, E. (2016). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Kuşaktan Kuşağa Aktarımı ve Gençlik; Kars İli Örneği, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Halk Bilimi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
    3. Artun, E. (2002). Küreselleşmenin Geleneksel Türk Halk Kültürüne Etkisi. VI. Milletlerarası Halk Kültürü Kongresi Küreselleşme ve Geleneksel Kültür Seksiyon Bildirileri, s. 6–7.
    4. Aslan, Z., & Ardemagni, M. (2006). Introducing young people to the protection of heritage sites and historic sites.http://www. iccrom.org/ifrcdn/pdf/ICCROM_09_ ManualSchoolTeachers_en.pdf.
    5. Ar, H. (2015). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Turist Rehberlerinin Rolü, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir.
    6. Begiç, H. N. (2015). UNESCO Dünya Kültürel Miras Listesinde Yer Alan Geleneksel Türk Ebru Sanatı’nda Yeni Yorumlar, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 37: 587–605.
    7. Bingöl, C. (2010). Kültürler Arası İletişim Sürecinde Kültür, Kültürel Kimlikler Ve Çeviri İlişkisi, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mütercim Tercümanlık Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Muğla.
    8. Çakır Ş. C. (2010). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Müzelenmesi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi.
    9. Demir, E. S. (2015). Türkiye’de Somut Olmayan Kültürel Mirasın Ekoturizm Bağlamında Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Halk Bilimi Anabilim Dalı, Türk Halk Bilimi Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
    10. Derman, M. U. (1994). Ebru maddesi. İslam Ansiklopedisi, c: X: 80–82.
    11. Ergin, M. (1986). Üniversiteler İçin Türk Dili, Boğaziçi Yayınları; İstanbul.
    12. Erkal, H. (2010). UNESCO yaşayan insan hazineleri ulusal sistemlerinin somut olmayan kültürel mirasın korunmasındaki etkileri üzerine ulusal sistemler analizi. Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, Ankara.
    13. Feature. (2017). The Art of the Meddah: Traditional Turkish storytelling Retrieved on March 21, 2017 from https://www. dailysabah.com/feature/2016/04/08/the-art- of-the-meddah-traditional-turkishstorytelling.
    14. Gümüş, N., & Adanalı, R. (2011). The Attitude and Behavior of Students in High School Towards Historical and Cultural Heritage in Buca (İzmir). Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 30: 87–102.
    15. Gürkan, B. (2015). Sosyal Bilgiler Ders Kitaplarının Somut Olmayan Kültürel Miras Açısından İncelenmesi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Adana.
    16. Hattox, S. R. (1998). Kahve ve Kahvehaneler, Bir Toplumsal İçeceğin Yakındoğu’daki Kökenleri, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
    17. Hereduc. (2005). Heritage in the Classroom: A Practical Manuel for Teachers. Retrieved on March 21, 2017 from http://www.hereduc. net/hereduc/.
    18. Karaaslan, Y. (2017). Türkiye’de Faaliyet Gösteren Yabancı Firmalarda Çalışan Türk Yöneticilerin Kültürel Farklılık Algıları, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
    19. Konyakutup. (2017). Konya İl Halk Kütüphanesi, Semâ ve Semazenler, Retrieved on March 21, 2017 from http://www.konyakutup.gov. tr/TR,144018/sema-ve-semazenler.html.
    20. Kubat, U. (2013). Çift Kültürlülerde Kültürleşme, Kültürel Açıdan Simgesel Markalar Ve Marka Tutumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesinde Reklam Dilinin Rolü, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,Doktora Tezi, Antalya.
    21. Kutlu, M. (2009). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Eğitime Yönelik İlk Adım: Halk Kültürü Dersi. Milli Folklor Dergisi, 21(82): 13–18.
    22. Lakes, R. D., & Carter, P. A. (2012). Neoliberalism and Education: An Introduction. Educational Studies. A Journal of the American Educational Studies Association, 47(2): 107–110.
    23. Madran, E., & Özgönül, N. (2005). Kültürel ve Doğal Değerlerin Korunması. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası, s. 73.
    24. Mejuyev, V. (1987). Kültür ve Tarih. (S. H. Yokova, Çev.). Ankara: Başak Yayınları.
    25. Oğuz, E. S. (2011). Toplum Bilimlerinde Kültür Kavramı, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 28(2): 123–139.
    26. Oğuz, Ö. M. (2013). Somut Olmayan Kültürel Miras Nedir?. Ankara: Geleneksel Yayıncılık, s. 7–65.
    27. Öztürk, Y., & Yazıcıoğlu İ. (2002). Gelişmekte Olan Ülkeler İçin Alternatif Turizm Faaliyetleri Üzerine Teorik Bir Çalışma, Gazi Üniversitesi Ticaret Ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2): 183–195.
    28. Pearson, M., & Sullivan, S. (1995). Looking After Heritage Places: The Basic of Heritage Planning for Managers, Landowners and Administrators. Melbourne: Melbourne University Press.
    29. Pehlivan, A. (2015). Açık ve Örgün Eğitim Sosyal Bilgiler Ders Kitapları ve Öğretim Programında Somut Olmayan Kültürel Mirasın Ögelerinin İncelenmesi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir.
    30. Tezcan, M. (2002). Küreselleşmenin Eğitim Boyutu. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6: 56–60.
    31. Turhan, M. (1994). Kültür Değişmeleri (Sosyal Psikoloji Bakımından Bir Teknik). İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları.
    32. Türker, A., & Çelik, İ. (2012). Somut Olmayan Kültürel Miras Unsurlarının Turistik Ürün Olarak Geliştirilmesine Yönelik Alternatif Öneriler, Yeni Fikir, 9: 86–98.
    33. Ulusoy, K. (2011). Türk Toplum Hayatında Yaşatılan Kahve ve Kahvehane Kültürü, Bir Sözlü Kültür ve Sosyal Çevre Eğitimi Çalışması, Milli Folklor, 23(89): 159–169.
    34. UNESCO (2017). Culture, Intangible Heritage, Retrieved on March 21, 2017 from http://www.unesco.org/archives/ multimedia/?pg=33&s=films_details&id= 640.
    35. Uygur, M. S., & Baykan, E. (2007). Kültür Turizmi ve Turizmin Kültürel Varlıklar Üzerindeki Etkileri, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2: 30–49.
    36. Ültanır, G. (2003). Eğitim ve Kültür İlişkisi Eğitimde Kültürün Hangi Boyutlarının Genç Kuşaklara Aktarılacağı Kaygısı. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 291–309.
    37. Williams, R. (2005). Anahtar Sözcükler: Kültür ve Toplumun Sözvarlığı (Çev. S. Kılıç). İstanbul: İletişim Yayınları.