Kajian ini meneliti peranan hadith Nabawi sebagai sumber normatif dalam membentuk tadbir urus dan pelaksanaan undang-undang dalam konteks Islam kontemporari. Fokus kajian adalah untuk menganalisis prinsip-prinsip tadbir urus yang terkandung dalam hadith, termasuk keadilan, amanah, akauntabiliti, dan tanggungjawab sosial, serta implikasinya terhadap reformasi undang-undang moden. Metodologi kajian adalah deskriptif-kritikal dengan pendekatan analisis literatur daripada sumber klasik dan kontemporari bagi mengenal pasti asas nilai dan norma perundangan yang relevan. Dapatan kajian menunjukkan bahawa hadith bukan sekadar rujukan hukum ritual, tetapi menyediakan kerangka etika dan normatif yang memperkukuh legitimasi institusi undang-undang dan memastikan keadilan substantif dalam pentadbiran. Analisis juga menekankan cabaran integrasi prinsip hadith dalam sistem undang-undang moden, terutamanya berkaitan pemisahan nilai moral daripada struktur prosedur. Kajian ini menyimpulkan bahawa tadbir urus berteraskan hadith dapat membimbing pembentukan undang-undang yang adil, beretika, dan pro-kemanusiaan, serta membuka ruang kepada kajian lanjutan yang lebih empirikal dan kontekstual dalam wacana governans Islam.